แสงเชิงคลื่น
แสงเชิงคลื่นอธิบายพฤติกรรมของแสงในฐานะคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้า ปรากฏการณ์สำคัญที่พิสูจน์ว่าแสงเป็นคลื่นคือการแทรกสอดและการเลี้ยวเบน ซึ่งอธิบายด้วยแนวคิดอนุภาคเพียงอย่างเดียวไม่ได้
แสงในฐานะคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้า
แสงคือคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าชนิดหนึ่งที่ตาเรามองเห็นได้ ไม่ต้องมีตัวกลางในการเคลื่อนที่ (เดินทางในสุญญากาศได้) และเคลื่อนที่ด้วยอัตราเร็ว c ≈ 3×10⁸ m/s ในสุญญากาศ
ความยาวคลื่นของแสงที่มองเห็นสัมพันธ์กับสีที่เรามองเห็น ตั้งแต่สีม่วง (ความยาวคลื่นสั้น) ไปจนถึงสีแดง (ความยาวคลื่นยาว)
การแทรกสอดของแสง (Young's Double Slit)
เมื่อแสงจากแหล่งกำเนิดเดียวกันผ่านช่องแคบคู่ (double slit) ที่อยู่ใกล้กัน จะเกิดแถบสว่างและแถบมืดสลับกันบนฉากรับ เรียกว่าลายการแทรกสอด
เงื่อนไขแถบสว่าง (เสริมกันพอดี) คือ d sinθ = nλ (n = 0, 1, 2, ...) และเงื่อนไขแถบมืด (หักล้างกันพอดี) คือ d sinθ = (n+½)λ โดย d คือระยะห่างระหว่างช่องทั้งสอง
ระยะห่างระหว่างแถบสว่างที่ติดกันบนฉาก (เมื่อฉากอยู่ไกลและมุม θ เล็ก) ประมาณได้จาก Δy = λL/d โดย L คือระยะจากช่องถึงฉาก
การเลี้ยวเบนของแสง
การเลี้ยวเบนคือการที่คลื่นแสงเบี่ยงเบนไปรอบขอบของสิ่งกีดขวางหรือแผ่กระจายออกหลังผ่านช่องแคบ ยิ่งช่องแคบมีขนาดใกล้เคียงหรือเล็กกว่าความยาวคลื่นมากเท่าไร การเลี้ยวเบนก็เด่นชัดขึ้น
เกรตติงเลี้ยวเบน (diffraction grating) มีช่องแคบจำนวนมากเรียงชิดกัน ให้ลายการเลี้ยวเบนที่แถบสว่างคมชัดกว่าการแทรกสอดสองช่อง โดยเงื่อนไขแถบสว่างยังคงเป็น d sinθ = nλ เช่นเดิม
- เงื่อนไขแถบสว่าง (แทรกสอด/เกรตติง)
- d sinθ = nλ
- เงื่อนไขแถบมืด (แทรกสอด)
- d sinθ = (n+½)λ
- ระยะห่างแถบสว่างบนฉาก
- Δy = λL/d
- อัตราเร็วแสงในสุญญากาศ
- c ≈ 3×10⁸ m/s